Game of Thrones

 Λυπάμαι που θα απογοητεύω πολλούς φανς της σειράς αλλά έχοντας δει 3 επεισόδια, μπορώ να έχω μια (προσωπική, πάντα) αρνητική άποψη. Όχι φυσικά πως δεν πρόκειται για μια προσεγμένη και πανάκριβη παραγωγή, αλλά είναι πως μου μοιάζει έναν περίεργο συνδυασμό τούρκικων σίριαλ και άρχοντα των δαχτυλιδιών. Όχι ο θρόνος, όχι οι δολοπλοκίες, το σεξ και οι φόνοι, έρχονται κάπου εκεί και οι δράκοι της Καλίσι (αυτό μου το είπαν, δεν το είδα) και κάπου μπουκώνει. 

Δεν είναι ότι είμαι σνομπ, μη με παρεξηγείτε. Είναι απλά το ότι μετά από κάποια φάση, τείνω να βαριέμαι τις διαδοχικές συνομωσίες μίσους και εκδίκησης που εκτυλίσσονται με αργούς περίπατους μέσα σε πανέμορφους καταπράσινους μυθικούς κήπους με ανθισμένα τριαντάφυλλα. 

Τείνω να βαριέμαι τους θανάτους και τις δολοφονίες γιων, θείων και ξαδέρφων των επίδοξων διαδόχων ενός θρόνου (πόσο «Σουλεϊμάν») ή να ταυτίζομαι με τη μία ή την άλλη φατρία σε κάθε μάχη για ένα καλό ή κακό που σχεδόν ποτέ δεν είναι άσπρο ή μαύρο. 

Τείνω να βαριέμαι το μυστικό - παράνομο σεξ (καλά, αυτό κάπως λιγότερο) που γίνεται πάντα τη στιγμή που κάποιος τρίτος παίρνει μάτι σκαρφαλωμένος στον κισσό του πύργου (και μετά σκοτώνεται). 

Τείνω επίσης να βαριέμαι τον κάθε ανώμαλο κακιασμένο πατέρα (έχω φάει πολύ σπόιλερ στα socia media) που στόχο έχει να ικανοποιήσει τις αρρωστημένες ορέξεις του και να παραμείνει στο θρόνο. Γενικώς, μετά από τα τρία επεισόδια GoT, τείνω να βαριέμαι.

Στα συν της σειράς, το σενάριο (για λάτρεις του είδους), τα σκηνικά και (εννοείται!) οι ωραίες παρουσίες. Κύρια αιτία για όλα αυτά, το HBO.

4 στα 7 αστεράκια λοιπόν, για την Καλίσι. 

  
Khaleesi Daenerys Targaryen quote:

“All men must die, but we are not men.”

House of Cards

Όπως καταλάβατε, το blog θα εγκαινιαστεί με μία πολύ ποιοτική αλλά (παραδόξως) και πετυχημένη σειρά που κατέκτησε το κοινό της Αμερικής και ξεχωρίζει ανάμεσα σε άλλες για πολλούς λόγους:

Η γεμάτη ίντριγκες υπόθεση αλλά και η παράλληλη εξέλιξη διαφορετικών περιστατικών κρατούν τους θεατές σε αγωνία, σε κάθε επεισόδιο. Ειδικά για τους λάτρεις πολιτικών σειρών, το House of Cards αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία να αντιληφθούν εκ των έσω το παρασκήνιο της πολιτικής, τη σπουδαιότητα της διπλωματίας (που σχεδόν συνορεύει με την υποκρισία) αλλά και την σημασία των λόμπυ, ενός όρου γνωστού μεν, αλλά αόριστης ερμηνείας. Ο θεατής συνειδητοποιεί την τεράστια πολιτική επιρροή φαινομενικά ασήμαντων προσώπων / γεγονότων και φυσικά επιβεβαιώνει την πεποίθηση πως το χρήμα κινεί και, εν δυνάμει, σταματά τα πάντα.

Οι εκπληκτικές ερμηνείες των Κέβιν Σπέισυ και (πρώην συζύγου του Σον Πεν) Ρόμπιν Ράιτ δεν αφήνουν ιδιαίτερα περιθώρια για αρνητικά σχόλια. Οι δυο τους μαζί, σαν ένα αδίστακτο ζευγάρι κακοποιών, ποδοπατούν, εκμεταλλεύονται και καταστρέφουν όποιον βρεθεί εμπόδιο στο δρόμο τους προς την κορυφή, ορκισμένοι απόλυτη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον (after all, that's what marriage is about, right?).

Δουλεμένη τόσο στο σενάριο και τους διαλόγους όσο και τους απίστευτους μονολόγους του Σπέισυ στην κάμερα, η σειρά καταφέρνει να δώσει στο κοινό έναν αντι-ήρωα που λατρεύουμε να μισούμε. Όταν ο κυνισμός και η ματαιοδοξία συναντούν τις υποκριτικές ικανότητες του Frank Underwood, τα πάντα είναι πιθανά. Η απαράμιλλη πειθώ και ψυχραιμία του σε σε συνδυασμό με τις εκπληκτικές ατάκες του στα «τετ-α-τετ» με τον θεατή μας καθηλώνουν από το πρώτο λεπτό μέχρι το τελευταίο, περιμένοντας να δούμε μέχρι πού μπορεί να φτάσει έναν άνθρωπο η δίψα για εξουσία.

Ένα ακόμη (από τα πολλά) ατού της σειράς είναι η νέα μέθοδος διανομής επεισοδίων που επέλεξε το Netflix, κατά την οποία διατίθεται ολόκληρη η σεζόν από την πρώτη μέρα αντί της γνωστής, συμβατικής μεθόδου «επεισόδιο/εβδομάδα» που έκανε τους πιο ανυπόμονους από 'μας να αγανακτούν. Έτσι, οι θεατές μπορούν πια να απολαύσουν τα επεισόδια με τον ρυθμό που επιθυμούν, κάτι που σύμφωνα με έρευνες φαίνεται να βρίσκει θετικό η πλειονότητα των συνδρομητών του καναλιού. Μόνο αρνητικό στο distribution model του Netflix κατά τη γνώμη μου είναι η αδυναμία να ανταπεξέλθει το ίδιο αποτελεσματικά σε social media campaigns και διαφημίσεις αφού το κοινό δε μπορεί να συντονιστεί και να σχολιάσει το ίδιο θέμα ή για όλη την τηλεοπτική σεζόν.

Μία σειρά που σιγουρα αξίζει να δείτε, με 2 σεζόν να περιμένουν (και με ελληνικούς υπότιτλους), κερδίζει επάξια 6,5/7 αστεράκια.

Frank Underwood quote:

"I personally take no pride in the Confederacy. Avoid wars you can’t win, and never raise your flag for an asinine cause like slavery"