Game of Thrones

 Λυπάμαι που θα απογοητεύω πολλούς φανς της σειράς αλλά έχοντας δει 3 επεισόδια, μπορώ να έχω μια (προσωπική, πάντα) αρνητική άποψη. Όχι φυσικά πως δεν πρόκειται για μια προσεγμένη και πανάκριβη παραγωγή, αλλά είναι πως μου μοιάζει έναν περίεργο συνδυασμό τούρκικων σίριαλ και άρχοντα των δαχτυλιδιών. Όχι ο θρόνος, όχι οι δολοπλοκίες, το σεξ και οι φόνοι, έρχονται κάπου εκεί και οι δράκοι της Καλίσι (αυτό μου το είπαν, δεν το είδα) και κάπου μπουκώνει. 

Δεν είναι ότι είμαι σνομπ, μη με παρεξηγείτε. Είναι απλά το ότι μετά από κάποια φάση, τείνω να βαριέμαι τις διαδοχικές συνομωσίες μίσους και εκδίκησης που εκτυλίσσονται με αργούς περίπατους μέσα σε πανέμορφους καταπράσινους μυθικούς κήπους με ανθισμένα τριαντάφυλλα. 

Τείνω να βαριέμαι τους θανάτους και τις δολοφονίες γιων, θείων και ξαδέρφων των επίδοξων διαδόχων ενός θρόνου (πόσο «Σουλεϊμάν») ή να ταυτίζομαι με τη μία ή την άλλη φατρία σε κάθε μάχη για ένα καλό ή κακό που σχεδόν ποτέ δεν είναι άσπρο ή μαύρο. 

Τείνω να βαριέμαι το μυστικό - παράνομο σεξ (καλά, αυτό κάπως λιγότερο) που γίνεται πάντα τη στιγμή που κάποιος τρίτος παίρνει μάτι σκαρφαλωμένος στον κισσό του πύργου (και μετά σκοτώνεται). 

Τείνω επίσης να βαριέμαι τον κάθε ανώμαλο κακιασμένο πατέρα (έχω φάει πολύ σπόιλερ στα socia media) που στόχο έχει να ικανοποιήσει τις αρρωστημένες ορέξεις του και να παραμείνει στο θρόνο. Γενικώς, μετά από τα τρία επεισόδια GoT, τείνω να βαριέμαι.

Στα συν της σειράς, το σενάριο (για λάτρεις του είδους), τα σκηνικά και (εννοείται!) οι ωραίες παρουσίες. Κύρια αιτία για όλα αυτά, το HBO.

4 στα 7 αστεράκια λοιπόν, για την Καλίσι. 

  
Khaleesi Daenerys Targaryen quote:

“All men must die, but we are not men.”