Netflix και για ακόμη μία φορά, καταφέρνει να εκπλήξει τόσο με το σενάριο όσο και με το κάστινγκ της συγκεκριμένης σειράς. Φαν της σειράς από το πρώτο επεισόδιο που σε καθηλώνει μέσα στα πρώτα 10 λεπτά, στη σκηνή που η ηρωίδα Πάιπερ, την πρώτη μέρα της εισαγωγής της στις φυλακές, συνειδητοποιεί με φρίκη ότι πρέπει να κάνει μπάνιο στις φυλακές, ανάμεσα σε άλλες κρατούμενες που την κοιτάζουν βαριεστημένα και ειρωνικά, καταλαβαίνοντας πως είναι "φρέσκο κρέας".
Όπως καταλάβατε (γιατί σας το είπα κυρίως), η σειρά διαδραματίζεται σε γυναικείες φυλακές της Αμερικής, με την πρωταγωνίστρια να εκτίει ποινή (αρχικά τουλάχιστον) ενός έτους ως συνεργός εμπόρου ναρκωτικών (η κοπέλα με την οποία διατηρούσε σχέση). Ναι, αγόρια, καλά διαβάσατε, είχε σχέση με γυναίκα. Και γενικότερα η σειρά είναι φουλ στο λεσβιακό αλλά περιμένετε να τελειώσετε (!) την παράγραφο και μετά κάνετε αναζήτηση το τόρεντ.
Λέγαμε λοιπόν ότι (εντάξει δεν πολυπιστεύω ότι δεν άνοιξαν κι άλλες καρτέλες με isohunt, piratebay, kickass κτλ. αλλά συνεχίζω, γιατί μου αρέσει να παραμένω πιστή στο καθήκον) η Πάιπερ προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα της πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να διατηρήσει ζωντανή τη σχέση της με τον αρραβωνιαστικό της που είναι "απ'έξω". Αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, από κίνδυνο να πεθάνει της πείνας όταν κάνει κάποιο αρνητικό σχόλιο για τη μαγείρισσα μέχρι να αποκτήσει γκόμενα-stalker χωρίς να το ξέρει η οποία μάλιστα μετά την απόρριψη, ουρεί επιδεικτικά στο κελί της.
Τα μεγάλα ζητήματα ανακύπτουν όταν μπαίνει στη φυλακή και η πρώην σχέση της (Άλεξ), η οποία είναι και ο λόγος που καταδικάστηκε και η ίδια. Μέσα από συνεχή κόντρα, τελικά τα βρίσκουν και ξαναρχίζουν τις ερωτικές επαφές (ε σκάστε πια, ναι είπαμε έχει λεσβιακό, στο μπάνιο, στο κελί, στο εκκλησάκι, παντού!) ενώ η πρωταγωνίστρια αρχίζει να αναρωτιέται για το πόσο σωστές ήταν οι μέχρι τώρα επιλογές της, αναθεωρώντας τη μέχρι τότε εικόνα που είχε για τον εαυτό της και τη ζωή που επιθυμεί. Η απογύμνωση του χαρακτήρα και του πραγματικού της εαυτού είναι τρομακτική ακόμη και για την ίδια την Πάιπερ που για πρωτη φορά συνειδητοποιεί πως τελικά "δεν φταίνε πάντα οι άλλοι" αλλά συνήθως έχει (όπως και οι περισσότεροι από εμάς) το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για ό,τι της συμβαίνει.
Παράλληλα, οι άλλοι χαρακτήρες είναι εξίσου δυναμικοί, με το συνολικό καστ να είναι αξιέπαινο. Οι side stories κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο χωρίς να κουράζουν. Οι ερμηνείες είναι εκπληκτικές ενώ το χιούμορ εναλλάσσεται με το δράμα συνεχώς.
Θεωρώ ότι μία τέτοια καινοτόμα και από πολλές απόψεις, σοκαριστική σειρά με 60λεπτα, χορταστικά επεισόδια έλειπε από την τηλεόραση. Είναι πάντα ευχάριστο να βλέπεις πράγματα που αρχικά σε σοκάρουν, με την αμέσως επόμενη σκέψη σου να είναι "πόσο πουριτανός έχω καταντήσει;". Δεν ενδείκνυται για σεξιστές, ομοφοβικούς ή γενικότερα -φοβικούς προς τη διαφορετικότητα οπότε δεν ξέρω αν στο κοινό της Ελλάδας θα έκανε ιδιαίτερη επιτυχία.
7/7 αστεράκια (φανατική φαν φαν φανατική)
Piper Chapman quote:
I'm like you Dina. I'm weak too. I can't get through this without
somebody to touch, without somebody to love. Is that because sex numbs
the pain or is it because I'm some evil fuck monster? I don't know. But I
do know that I was somebody before I came in here. I was somebody with a
life that I chose for myself and now, now it's just about getting
through the day without crying. And I'm scared. I'm still scared. I'm
scared that I'm not myself in here and I'm scared that I am. Other
people aren't the scariest part of prison Dina. It's coming face-to-face
with who you really are. because once you're behind these walls there's
no where to run, even if you could run. The truth catches up with you
in here Dina and it's the truth that's going to make you her bitch.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου